Miles is verdrietig om de dood van zijn vader. Het is al drieennegentig dagen zo oorverdovend stil thuis. Dan keert de muziek langzaam terug in het hoofd van Miles. En daarmee ook de vragen. Want mag hij eigenlijk wel weer zingen? En hoe wordt het leven weer gewoon? Wat moet hij doen met het liedje, dat hij met zijn vader aan het componeren was? Bij een weddenschap belooft Miles zijn buurmeisje Rosa om het liedje voor haar af te schrijven. Het lukt hem echter niet. Miles stapt dan in tram 7 om Opa Joe om raad te vragen. Op zijn reis dwars door de stad beleeft Miles wonderlijke muzikale avonturen en vindt hij moedige antwoorden op zijn vragen.
Miles en tram 7 is geschreven vanuit de jazz- en improvisatietraditie; alle tekst is muzikaal gemaakt. Miles en tram 7 gaat over eenzaamheid en verdriet. Maar ook over troost en het altijd weer opborrelende plezier van zingen en muziek maken. Een jazzopera die zich afspeelt in de grote stad. Want de grote stad is vol met geluid, vol met jazz.